با ابلاغ نامه شورای مرکزی در مورد شرح اجرای همبندی اصلی ساختمانها، موضوع همبندی اصلی بیشتر مورد توجه مهندسین برق و افراد مرتبط با امر ساختمان قرار گرفت. این در حالیست که امر همبندی اصلی پیش از این نیز اجباری بوده، ولی متاسفانه کمتر مورد توجه قرار می گرفت.
در ابتدا ذکر این نکته ضروریست که اجرای همبندی اصلی مطابق کلیه استانداردهای روز دنیا امری اجتناب ناپذیر و اجباریست. که این همبندی شامل اتصال هادی همبندی به سازه فلزی، لوله های فلزی و میلگردهای داخل بتن می باشد. اما آیا واقعا نحوه اجرای همبندی اصلی برای هر نوع ساختمانی بە یک شیوە باید اجرا گردد؟
می دانیم که یک حفاظت کامل شامل ۴ بخش می باشد: Earthing - LPS - MBN - SPD، یعنی اجرای ارتینگ، حفاظت صاعقه، همبندی اصلی و نصب تجهیزات حفاظت در برابر اضافه ولتاژهای گذرا.
نکته مهمی که مورد بی مهری از سوی طراحین قرار گرفته این است که برای طراحی این سیستمها در یک سازه و ساختمان، قبل از هر اقدامی باید ارزیابی ریسک مطابق 62305 IEC انجام شود.

چنانچه در این ارزیابی نیازی به اجرای حفاظت خارجی ساختمان در برابر صاعقه نباشد، دیگر نیازی نیست تا همبندی مطابق با همین استاندارد(IEC 62305) از بالاترین نقطه تا پایین ترین نقطه ساختمان انجام شود. اما چنانچه LPL(سطح حفاظت سیستم حفاظت در برابر صاعقه) ما در یکی از کلاسهای ۱ تا ۴ باشد،  اجرای همبندی مطابق IEC 62305 و یا مطابق دستورالعمل الزامیست. چرا که در صورت اجرای کامل این همبندی، می توان از هادیهای همبندی وسازه فلزی به عنوان هادیهای نزولی بهره برد.لازم به ذکر است یکی از مهمترین هنرهای مهندسین برق بکار بردن بالاترین درجه حفاظت با کمترین هزینه می باشد، وگرنه پیچیدن نسخه یکسان برای تمامی پروژه ها بدون در نظر گرفتن شرایط ساختمان و کاربری آن جز دور ریختن سرمایه سودی ندارد.